I will learn to say goodbye to yesterday.
Dinsdag is de dag in de week waar ik naar uitkijk. Geschiedenis van de Middeleeuwen. Omdat ik dan, zo nu en dan, en volledig stiekem naar Pretty Boy kan kijken zonder gezien te worden. Zal ik het aandurven om vrijdag iets tegen hem te zeggen? God, ik voel me terug 13. And I kinda like it.
Dindsdagavond jongstleden was er ’s avonds de soirée van Klio. Uitgedost in mijn zwierigste jurk (qué palabara holandesa) vertrok ik met een wolk jongens naar de Markies. H. liet me ter plaatse weten dat ik Pretty Boy net had gemist, wat mijn avond niet kon verknallen. Gedragen door de muziek uit dien tijd zwierde ik, geleid door P. doorheen de zaal. De jenever was een kwartier na onze aankomst volledig op (wij zijn onschuldig!). Heartbreaker gedroeg zich zoals steeds, waardoor mijn afkeer van het verstand weer ‘n graadje toenam.
Gisteren was dan het Sinterklaasfeesje van de gang. Gezelligheid troef & een best aardig cadeau. Een adequaat antwoord voor meneer B. hebben we nog steeds niet kunnen vinden. Käse flips von Crusti Croc konden uiteraard niet ontbreken, en de Sint vulde deze morgen met schoentje met lekkers.
Reykjavik
Ik ga op reis en ik neem mee: een lamp, twee dobbelstenen verzwaard aan de zes, en cup-a-soupkopje, een zwempak, een glaasje glühwein, een Sinterklaas manneke chocolaat [sic], een zak Käse Flips von Crusti Croc, drank ter waarde van € 250 van PTP, een magnetron, een adequaat antwoord van meneer B., een tent, X, de sleutels van K.’s kot, X, een ballon gevuld met helium, een palmboom, een schone onderbroek, sexy lingerie, het Europees verdag voor de rechten van de mens en fundamentele vrijheden, de krant met de contactadvertentie van L., een slaapzak, de tas van Mary Poppins om alles in te steken.
