Ik doe momenteel vakantiewerk in een fabriek slash magazijn. Vorige week was ik blijkbaar op een bepaald moment niet vriendelijk genoeg volgens één van de vaste werknemers. Dit is wat volgde:
Werknemer X: Seg, wat hebt gij vandaag, hebt gij uw regels ofzo?
Ik, de verdedigster der algehele vernietiging van vrouwelijke stereotypen: Ja, en dat is zo vervelend hé. Ik moet duuzend keer per dag naar de WC gaan. Dan moet ik hier nog de hele dag rondlopen [als werk wandel ik de hele dag rond met een transpallet en moet ik dozen en onderdelen van allerhande formaat op de juiste plaats in de rek leggen, nvdr.] en vriendelijk zijn tegen iedereen terwijl ik amper kan rechtstaan door de pijnlijke krampen in mijn rug. Ik zou veel liever voor drie dagen in mijn bed kruipen onder mijn donsdeken met een infuus van vloeibare chocolade en vergeten dat er andere mensen bestaan.
Aha, toen wist werknemer X niet meer wat zeggen! Spijtig dat zijn oorspronkelijke opmerking eigenlijk niet eens tot mij gericht was en ik dan ook niet deze sassy comeback ter plekke verzon en in zijn gezicht gooide, maar mij gewoon in stilte ergerde aan ‘n dergelijk stereotype. Bovenstaand gesprek heeft in feite helemaal niet plaatsgevonden en ik heb m’n reactie eigenlijk gewoon deze morgen in bed bedacht toen ik besefte dat de plezantste tijd in ‘n vrouwelijke maand er weer zat aan te komen. Ik zei het al in de Disclaimer in het menu hiernaast: alles wat je hier leest is fictief. Zo ben ik eigenlijk geen vrouw, spendeerde ik ook geen vijf maanden in Cádiz en heb ik nog nooit een dansvloer van dichtbij gezien. Ik heet eigenlijk HALL-9999 en het was mijn taak om de mensheid te infiltreren via het internet. Didn’t see that one comin’, did ya?
Briljant as ever!!!!.