Where’s my parachute?
Morgen vertrek ik om 15h met de bus naar Málaga om daar tegen 19h aan te komen en in een hotel te overnachten. Vervolgens stijgt mijn vliegtuig om 11h45 op en hopelijk land ik dan om 14h30 in Zaventem.
België, here I come.
Despedidas.
Het eerste grote afscheid is een feit. De Poolse meisjes zijn deze morgen naar Barcelona vertrokken, om over vijf dagen terug te keren naar hun thuisland. Gelukkig is mijn filosofie de volgende: No farewell could be the last one, if you long to meet again. En dat is potverdikke een waarheid als een koe.
Doelstellingen.
Dus zoals eerder al vermeld haalde de teller 108 uniek bekeken films. In een vlaag van tijdelijke ontoerekeningsvatbaarheid zou ‘k bijna (bijna) vergeten dat lezen daar aan de top staat bij favoriete activiteiten. Na even teruggebladerd te hebben blijkt dat ik 38 boeken heb gelezen, maar om één of andere vreemde reden (ik zeg ‘t, die aliens hebben een chip in mijn hersenen achtergelaten) heb ‘k geen rekening gehouden met de gelezen exemplaren van na september. Nu, om eerlijk te zijn heb ik hier in Cádiz ook niet zo bijster veel extra-universitair leesmateriaal verslonden. Zo heb ik ‘n stuk gelezen uit The Chronicles of Narnia, On the Road, Jonathan Strange & Mr. Norrell, ‘n gedichtenbundel van Pablo Neruda, ‘n boek van Isabel Allende en daar stopt het dan ook al. ‘t Kan wel iets te maken hebben met de lees-en schrijfopdrachten van Historia contemporánea de Latinoamérica. Om de verplichte literatuur van Literatura Hispanoamericana die ‘k (diagonaal) gelezen heb niet te vergeten. Maar het zal toch vooral liggen aan het feit dat ik in de Stadsbibliotheek hier gratis DVD’s kan uitlenen en ze niet enkel films, maar ook series als X-Files en The Munsters in hun collectie hebben.
Maar dat was 2008. Ook in 2009 wil ik enkele quota halen met betrekking tot culturele uitspattingen (klinkt fancier dan het is eigenlijk). Wat hoop ik op 31 december 2009 bereikt te hebben?
- 125 films gezien (2.404 films per week)
- 50 boeken gelezen (0.962 boek per week, omdat ik nu eenmaal graag moeilijk doe)
- 10 theatervoorstellingen bijgewoond (elke 5 weken één)
- 26 concerten beleefd (om de twee weken mezelf een beetje dover maken)
- 18 musea/tentoonstellingen bezoeken (oké toegegeven, dat was ‘n beetje een random cijfer)
Denk jij, beste lezer, op een bepaald moment ‘hé, dit zou L. (ik dus, voor de onwetenden onder ons, ‘k betwijfel sterk dat iemand aan mij zou denken met mijn pseudoniem Helena) wel tof vinden, misschien vraag ik haar wel mee’ en je bent niet van plan me m.b.v. snoepjes naar donkere steegjes te lokken, nodig me uit! Life’s too short for doubts! Of eender welk relevant citaat je verkiest.
Daarnaast heb ik nog enkele doelstellingen die tot nu gewoon wat in mijn hoofd ronddwarrelden, maar ‘t is nu wel tijd om ze te delen met de buitenwereld.
- basgitaar leren spelen(nee, ik ben niet ironisch bezig en ja jij cynisch persoon, ik zie je grinnik wel, just wait and see)
- een volwaardig Iets schrijven waar ik zo dicht mogelijk bij 100% tevreden over ben
- zelf een kledingsstuk maken
- (beter) leren tekenen
- mijn verroeste talenkennis weer allemaal shiny maken
- 1 nieuwe taal leren
- mijn B-rijbewijs halen
- reizen: Aga & Gosia bezoeken in Polen, Szilvia & Katalin in Hongarije, onbekende bestemming X
- weekend- of vakantiewerk om alles te financieren
- minder tijd achter mijn pc spenderen
En dat laatste puntje ga ik al meteen toepassen!
Tip van de chef.
Zo had ik vandaag geen zin om veel tijd te besteden aan koken en wat is dan het logische gerecht wat er tevoorschijn wordt getoverd indien er geen frituur in de buurt is? Inderdaad, pannekoeken! En ik weet ook wel dat ‘t woord normaal gezien met tussen-N wordt geschreven, maar dat ziet niet uit naar mijn mening. Dat is zoals paarde(n)bloem of vliege(n)zwam, al die regeltjes vroeger voor niks geleerd. Nu ik erover nadenk, bij die laatste twee woorden geldde ‘als het eerste deel van de samenstelling een dier is en het geheel verwijst naar een plant, dan is er geen tussen-N’, maar wat de uitleg voor pannekoek vs. pannenkoek kan zijn geweest, daarover tast ik in het duister. Dat als random fact even tussendoor, want het gaat hier nog steeds over pannenkoeken (het compulsief-grammatica-juist-willen-schrijven-gedeelte van mijn persoonlijkheid dwingt me). Hoe pannenkoeken gemaakt moeten worden, is uiteraard algemene kennis en toch wel vrij simpel (kwak meel, suiker, eieren en melk bij, over en onder elkaar totdat je een egaal mengsel bekomt), maar dé grote tip die de titel belooft is wel het volgende: smeer op je nog warme pannenkoek speculaaspasta. Damn, mijn smaakpupillen waren gewoonweg een feestje aan het bouwen in mijn mond toen ‘k de eerste hap van het proefexemplaar nam en gingen stevig door tot na pannenkoek 4. Oké 5. Maar serieus: you haven’t lived until you tasted pancakes with speculaaspasta.
Voor de rest hou ik me bezig met studeren voor de examens en stiekem aftellen totdat mijn blauwe stift de dag op mijn kalender bereikt waar een Belgische vlag getekend staat. 8 dagen. Echt beseffen doe ik het nog niet hoor, maar ik twijfel er niet aan dat ‘t allemaal weer vlug terug zal wennen, it always does.
Een nieuw jaar, nieuwe lijst met films zou je zo denken. De maand januari is echter al bijna om en ‘k heb nog maar twee films gezien, waarvan één een herbekijk was.
1) Camp Rock (*)
Dat halve sterretje verdient ‘ie omdat één van de drie Jonas Brothers de rol van dom bandlid had en dit geweldig acteerde (ik hoop voor hem dat ‘t een rol was tenminste).
The Nanny Diaries **(*)
Ik zie het je denken en bij deze antwoord ik meteen: nee, ‘k heb mijn filmpassie niet verloren, maar de tijd ontbrak me simpelweg, niet alleen omdat ‘k nu eenmaal met mijn examens bezig ben en duuzend dingen te regelen heb, maar ook omdat ik 87 afleveringen van House MD heb gekeken (‘k heb de serie in de kerstvakantie ontdekt geloof ik), edoch ben ik gestopt met kijken omdat ik er doodsangsten (en neem dat maar vrij letterlijk) van kreeg en overgeschakeld naar Battlestar Galactica, waarvan ‘k reeds de miniseries achter de ogen (want kiezen is nogal moeilijk aangezien ik tot nu toe nog nooit in mijn laptop heb gebeten) heb en in de nabije toekomst begin aan aflevering 7 van het tweede seizoen. Tijd te veel zeg je? ‘t Is maar hoe je het bekijkt hé.
Op naar poging X van ‘t studeren van Antropología Lingüística, wat wel degelijk erg boeiend is. Nee, studiekeuzetwijfel, mijn kamerdeur is gesloten! En omdat ze tegenwoordig alle dagen door mijn hoofd spookt:
‘t Is weer de tijd van het jaar.
Voor de hoger onderwijs studenten onder ons toch. Januari betekent examens! Mijn eerste zal plaatsvinden op vrijdag 23 januari en het laatste op 2 februari. Op 4 februari zal ik dan in namiddag richting Málaga vertrekken om op 5 februari in de vroege morgen het vliegtuig te nemen naar België. ‘Wat, komt die nu al terug ofwat?!’ zal je misschien denken. Inderdaad, de bijna vijf maanden hier in Spanje zijn -om het erg clichématig te zeggen- omgevlogen. Gelukkig heb ik nog heel wat ongetypte verhalen in mijn mouw zitten, naast de aap die daar al een tijdje woont, kwestie woordelijk te kunnen nagenieten.
Om ook niet tijdens mijn examens om de haverklap naar de supermarkt te moeten gaan, deed ik vorige week (erg) grote inkopen in een niet nader genoemd grootwarenhuis. In al mijn ohikvergeettochnikslaatikdatmaarmeenemen-bui, denk ik zelfs dat ik iets te veel vlees en vis heb gekocht. Geen nood, er zijn gelukkig genoeg mensen in de buurt met een gezond hongergevoel.
Ohja, iets wat ik nog niet vermeldde en toch wel belangrijk is in feite: de Ouders waren in Spanje! Wel aan de andere kant van Andalusië, naar Spaanse maten een boogscheut dus. Het wederzien ging vooral gepaard met het overhandigen van veel te veel koekjes (niettemin bedankt bomma en bompa!) en zwemmen in een onverwarmd buitenzwembad. ‘Loca’ noemde één van de andere hotelgasten me, maar dat is al niks nieuws meer: na enkele weken hier werd het voor mijn Erasmussende medemensen al vlug duidelijk dat niet alleen Juana die bijnaam verdient.
Maar, ik moet dringend nog wat bijslapen, wat bij deze dan ook gedaan wordt.
(Zo is er wel het bewijs, maar niet genoeg opdat ze op straat herkend zouden worden: één van mijn betere ideeën.)
2009
Aangezien ondertussen de kerstkaartjes zijn aangekomen, wens ik ook graag de lezer(s) van deze blog al ‘t beste voor 2009 en dat je niet moge sterven (want al de rest is daar in wezen toch inferieur aan, niet?)!
2008
Voordat ik bloggewijs begin aan het nieuwe jaar, dien ik nog enkele zaken uit 2008 te vermelden die.. nuja, het vermelden waard zijn. Zo was er een soort kerstdiner met een groepje overgebleven Erasmusstudenten die a) niet teruggevlucht waren naar hun thuisland en b) niet op reis waren doorheen Europa. De mensen die wél gingen reizen in de Oude Wereld reduceerden ons landje tot twee plaatsen: Brugge en Brussel. Om even de zaken te relativeren enkele fun facts: Andalusië, één van de 17 comunidades van Spanje is qua oppervlakte drie maal groter dan België, maar heeft wel 2 miljoen inwoners minder. De provincie Cádiz bestrijkt dan weer ‘n 7500 km² met 1 200 000 inwoners, terwijl mijn geliefde Limburg amper de 2500 km² haalt met een trotste 826 000 wereldburgers ter beschikking. Maar dat even geheel terzijde. Voor dat kerstdiner maakte ik dus tiramisu. Als recept raadpleegde ik enkele sites, om uiteindelijk ergens het gemiddelde van al deze bronnen te nemen. Wetenschappelijke bronnenverantwoording is voor mietjes wetenschappers. Als de goedheid zelve die ik bij momenten ben, deel ik gaarne ‘t recept met jullie.
Wat moet daar in?
- 150g witte kristalsuiker
- 500g mascarponekaas (toen ik hier naar op zoek ging in Spanje, keek iedere winkelbediende me aan of ik niet van België, maar het Andromedastelsel afkomstig was. Uiteindelijk redde de grootste supermarkt me.)
- 4 eieren
- Speculaaskoekjes (ik gebruikte er 22 lange, maar enkel omdat ik de rest reeds ervoor had opgegeten en het aanbod aan speculaas redelijk beperkt is hier, het hangt dus van je voorraad en smaak af)
- Amaretto / Disaronno
- Een soepbord straffe koffie (in mijn geval Nescafé oploskoffie)
- 2 à 3 ’staafjes’ pure chocolade (weeral, bij gebrek aan zin om cacaopoeder te kopen en teveel -hoewel dit relatief is uiteraard, hoe kan je nu te veel chocolade hebben- aan pure chocolade, verwerkte ik dit laatste in mijn versie)
Wat moet ik doen?
- Zoek een Poolse kotgenote die na vol medelijden toekijkend hoe jij sukkelend het eerste eigeel van het eiwit scheidt, hetzelfde doet met de rest van de drie eieren, alleen iets handiger. Laat de vier eiwitten nog even apart staan en neem de diepe ronde kom waar diezelfde Poolse deerne toevallig de eigelen in deponeerde ter hand.
- Zoek in de keukenkast een handklopper (het mag een andersvalide zijn zoals de onze, waarvan één van de ijzeren bogen gebroken is) en klop de eigelen met de geleidelijk toegevoegde suiker tot een schuimig geheel.
- Zoek in je frigo (met vijf mensen een frigorífico delen valt dat op vlak nog best mee, het heeft nog geen L’auberge espagnole achtig niveau bereikt) de mascarpone en meng deze per twee soeplepels aan het verkregen schuimige suikereigeelmengsel totdat de potjes leeg zijn en je Poolse kotgenotes reeds verlangend naar het nu gebroken witte mengsel lonken. Schuif deze kom aan de kant en..
- Zoek tussen de keukenrommel de andere kom met de eiwitten. Neem daarop de antieke roestige elektrische klopper (of een fancier keukenapparaat) in je rechterhand voor de rechtshandigen, de kom stevig vastgeklemd tussen je linkerarm en buik en combineer de twee op de meest logische wijze (don’t be a smartass) totdat het eiwit stijf is. Het mijne doorstond de ikhoudekombovenmijnhoofd-test (uiteraard nadat ik dit eerst heel voorzichtig voor-probeerde boven een andere kom).
- Zoek een spatel en meng voorzichtig het eiwit met het ondertussen van de kant geschoven suikermascarponeëigeelmengsel. Proficiat, je bent klaar met het moeilijkste gedeelte.
- Zoek een kom of schotel (ik gebruikte een glazen, rechthoekige ovenschotel) waarin je de tiramisu wil maken. Ondertussen heb je uiteraard de koffie reeds gezet en in een soepbord gegoten om te laten afkoelen. Hier giet je dan een hoeveelheid X Amaretto bij (‘n tweetal soeplepels of 5 ml lijkt een algemene consensus te zijn, maar dat zijn dan ook mietjes), naar eigen gevoel.
- Zoek je innerlijke sterkte om de drang te beheersen om niet onmiddellijk de speculaas in het stijfeiwitsuikermascarponeëigeelmengsel te dopen en alles te verorberen. Dompel daarentegen de koekjes (de hoeveelheid hangt af van de grootte van je schotel/kom) één voor één kort onder in de lauwe koffie en schik ze op de bodem van de kom, in de lengte volgens de zebrapadregel (één koekje, één opening zo groot als de breedte van een koekje, één koekje, enzoverder). Smeer het mengsel over de koekjes totdat ze ruim bedekt zijn en begin dan aan de volgende laag koekjes. Ga zo door totdat de koekjes of het mengsel op zijn/is, maar zorg er steeds voor dat je met een laag mengsel eindigt.
- Zoek het scherpste mes in de lade (hiphoi voor taalhumor), snij de chocolade in zo klein mogelijk schilfers en strooi ze *niet* over je schotel tiramisu. Doe dit pas nadat je schotel minstens vier à vijf uur in de frigo heeft gestaan en er nog iets van overblijft.
Met een beetje geluk (echt, een heel klein beetje is genoeg, aangezien dit een vrij eenvoudig nagerecht is, alleen uitkijken met die eiwittest) krijg je het volgende resultaat:
Maar er werd niet alleen gefeest en gegeten tijdens de kerstvakantie hoor. Op 21 december (niet toevallig de eerste dag van de winter) ging ik zwemmen in mijn geliefde Atlantische Oceaan. Foto’s of het is niet gebeurd hoor ik daar iemand zeggen?
Na zo’n verfrissende duik werd er uiteraard gefrisbeed en totaal onspontane springfoto’s genomen.
Mijn sportieve zelf beperkt zich hier echter niet tot het occasionele gezwem, maar doet ook aan Oriëntaalse dans. Zo was er een soort intern optredentje met alle groepen voor elkaar. Aangezien ik geen foto’s van mezelf kan nemen als ik meedans en nog -bijna- niemand vertrouw met mijn relatief nieuwe camera, zal u ‘t moeten doen met de groepsfoto, genomen door een persoon die duidelijk geen idee had van kadrering.
Maar ik heb veel te vroeg les morgen, en dus volgen de Avonturen in Marokko de volgende keer!
Bittersweet.
Gisteren had ik een blogpost willen schrijven over de bitterzoete gevoelens die gepaard gaan met de hele Erasmuservaring. Over hoe ik hier nieuwe mensen leer kennen en vriendschappen opbouw, maar naar alle waarschijnlijk slechts 1% van desbetreffende groep na vijf februari ooit zal terug zien. Over hoe ik langzaam maar zeker (soms zelfs erg plots) de Belgische contacten en de personen erachter zie vervagen (MSN wordt daar niet bijgerekend, dat is slechts een zwak excuus om geen moeite te hoeven doen, waar ik zelf bij momenten ook schuldig aan ben). Over hoe ik dacht dat Erasmus het antwoord zou leveren op alle vragen en twijfels waar ik mee zat/zit (hoewel ik op voorhand wel sceptisch genoeg was om te beseffen dat ik zoiets eigenlijk niet hoefde te verwachten). Maar vooral hoe ik vaak de puberale, doch erg accurate bij momenten uitdrukking ‘losing faith in humanity, one person at a time’ vanuit een hoekje van de knoop die mijn gedachten vormen zie opduiken.
Dat deed ik echter niet. In plaats daarvan maakte ik een schemeringwandeling naar, rondom (niet helemaal, want dan was ik nog làng niet terug en is zelfs geografisch onmogelijk) en in de Atlantische oceaan om mijn nieuwe Nikon S210 te testen maar vooral om de zachte stem van de wind en Jón Birgisson alle bovenvernoemde hersendwalingen (zie voetnoot) in de opkomende vloed te laten verdwijnen samen met de rotsachtige structuren rondom het Castillo de San Sebastián. Een impressie.
Zo zag ‘t er uit tussen 17:42 en 17:44. Let vooral op de overvloedige aanwezigheid van met mos bedekte rotsen.
18:11.
18:30. Waar zijn die rotsen gebleven?
18:33.
18:36.
Wat ik het meeste ga missen, eens terug op Belgische bodem: de Atlantische oceaan of eender welke zee of oceaan dan ook op vijf minuten wandelafstand.
———
Van Dale definieert ‘Dwalen’ als:
- op een verkeerde weg zijn
- zonder doel rondlopen
De tijd zal uitwijzen of slechts één of beider verklaringen van toepassing waren.
El Señor de los Anillos.
Ik besef nu pas dat deze middag één van mijn Spaanse klasgenoten ‘Namárië’ tegen me zei i.p.v. ‘Hasta luego’. Niet omdat ik niet meer wist wat het betekent, maar wel omdat het totaal niet in de situatie/context paste en ik niet had verwacht dat iemand hier afscheid van me zou nemen in het Quenya (buiten misschien die ene Duitse Erasmusstudente die helemaal te vinden was voor het idee van een marathon met de verlengde filmversies).
Zo’n vreemde en totaal onverwachte gebeurtenissen make me happy.
Voor de eerste keer..
.. neem ik van ergens een soort stokje/lijstje over. Courtesy verplicht me half en half om te linken naar de blogs waar ik ‘t heb ontdekt, maar aangezien ik niet echt tot de algemene blogosfeer/blogwereld/dinges behoor, vind ik ‘t wat vreemd om hier dan een link naar ginder te plaatsen. Daarbij komt: ik lees (veel) meer blogs dan ‘t lijstje onder ‘Mijn digitaal leesvoedsel’ doet vermoeden. Daarin staan dan ook enkel grote blog/comictoestanden die het vast niet erg veel kunnen schelen dat ik hen visueel en intellectueel tot mij neem (in kader van het Offerfeest, ofzo) en langs de andere kant mensen die ik persoonlijk ken en al mee heb gepraat en toestanden. Wat me brengt tot de zone ertussen: mensen waarvan ik de blog lees omdat ik ‘t interessant vind (obviously), maar die ik nog nooit hebt ontmoet. Behoor ik dan daar eerst een mail/berichtje naar sturen of ik naar hen mag linken of niet of loop ik dan ‘t gevaar om parallellogram -voeten omhoog, dan kan het niveau er onderdoor- uitgelachen te worden? Sociale gedragingen op ‘t internet, ‘t is me wat (en best interessant om uit te pluizen, mentaal kattebelletje aangemaakt).
Maar dus, een lijstje!
Update: voor alle duidelijkheid, het gaat over levenservaring oftewel 100 punten die je leven verrijken.
1. Started your own blog: wat ben je anders aan het lezen?
2. Slept under the stars
3. Played in a band: kerkkinderkoortje, NooTuitgang, Famuuz als alt-zangeres, fanfare als saxofoniste.
4. Visited Hawaii
5. Watched a meteor shower
6. Given more than you can afford to charity
7. Been to Disneyland: waardoor ik niet naar Versailles kon tijdens de schoolreis, verdorie!
8. Climbed a mountain: hiphoi voor CM-kampen.
9. Held a praying mantis
10. Sang a solo: met NooTuitgang, Vive La Fête – Bananana Split.
11. Bungee jumped: in Hasselt tijdens Kickz, fan-tas-tisch!
12. Visited Paris
13. Watched a lightning storm at sea
14. Taught yourself an art from scratch: telt schrijven? ik ben mezelf aan ‘t leren jongleren!
15. Adopted a child
16. Had food poisoning
17. Walked to the top of the Statue of Liberty
18. Grown your own vegetables: tuinkers in een eierdopke.
19. Seen the Mona Lisa in France: erg teleurstellend wel, andere kunstwerken in het Louvre waren véél indrukwekkender.
20. Slept on an overnight train
21. Had a pillow fight
22. Hitch hiked: de bus van Herk-de-Stad naar Hasselt station op de dag na Rock Herk zat overvol en het plan was om de 8 of 10 km gewoon te wandelen, totdat we spontaan een lift kregen van een medelevende regelmatige festivalganger. Hetzelfde weekend dat trouwens één van de palen van mijn iglotentje werd gepikt!
23. Taken a sick day when you’re not ill: oops..
24. Built a snow fort
25. Held a lamb: die zelfs dezelfde naam droeg als mij, én zelfs een flesje gegeven. Lange leve de -kleine- boerderij van Bomma & Bompa.
26. Gone skinny dipping
27. Run a Marathon
28. Ridden in a gondola in Venice: veel te duur en het regende enorm hard, waardoor de Venetië-ervaring wel heel wat van zijn magie verloor.
29. Seen a total eclipse
30. Watched a sunrise or sunset
31. Hit a home run: er was ook die keer dat ik er in slaagde het kruis van één van de jongens te raken, de valbeweging in slow motion was yoµtube-material.
32. Been on a cruise
33. Seen Niagara Falls in person
34. Visited the birthplace of your ancestors
35. Seen an Amish community
36. Taught yourself a new language: roestig Quenya en Sindarin, en gebarentaal voor een deel.
37. Had enough money to be truly satisfied
38. Seen the Leaning Tower of Pisa in person: again, not impressed.
39. Gone rock climbing
40. Seen Michelangelos David: de kopie toch in ieder geval, want voor de echte was het té lang aanschuiven en veel te mooi weer.
41. Sung karaoke
42. Seen Old Faithful geyser erupt
43. Bought a stranger a meal at a restaurant
44. Visited Africa: Marokko, I do adore thee -why yes, pun intended.
45. Walked on a beach by moonlight: de Atlantische oceaan bevindt zich op een kwartiertje wandelen van mijn kot, ik bedoel maar.
46. Been transported in an ambulance
47. Had your portrait painted
48. Gone deep sea fishing
49. Seen the Sistine Chapel in person
50. Been to the top of the Eiffel Tower in Paris: oh Paris, wanneer zal ik u weer zien?
51. Gone scuba diving or snorkeling
52. Kissed in the rain
53. Played in the mud
54. Gone to a drive-in theater
55. Been in a movie: twee maal als figurante in evenveel kortfilms van Anke.
56. Visited the Great Wall of China
57. Started a business
58. Taken a martial arts class: anderhalf jaar judo.
59. Visited Russia
60. Served at a soup kitchen
61. Sold Girl Scout Cookies: de Belgische variant, wafels verkopen voor de laatstejaarsreis.
62. Gone whale watching
63. Got flowers for no reason
64. Donated blood, platelets or plasma
65. Gone sky diving
66. Visited a Nazi Concentration Camp
67. Bounced a check
68. Flown in a helicopter: in een zweefvliegtuig tijdens ‘n sportdag, in Duitsland in een sportvliegtuigje en ik heb ‘n vage herinnering van een helikoptervlucht in mijn kindertijd tijdens één of ander VTM-evenement.
69. Saved a favorite childhood toy: Job & Flip (twee aapjes aan elkaar vast), gekregen als troost voor een operatie.
70. Visited the Lincoln Memorial
71. Eaten Caviar: geef mij dan maar liever macaroni met kaas en hesp.
72. Pieced a quilt
73. Stood in Times Square
74. Toured the Everglades
75. Been fired from a job
76. Seen the Changing of the Guards in London
77. Broken a bone: meerdere zelfs: barst in scheenbeen, verschoven botten in linkerpols, zwaar verstuikte ligamenten in enkel -hoewel dat laatste niet echt telt als gebroken.
78. Been on a speeding motorcycle
79. Seen the Grand Canyon in person
80. Published a book: het doel is binnen tien jaar.
81. Visited the Vatican
82. Bought a brand new car
83. Walked in Jerusalem
84. Had your picture in the newspaper: meerdere keren, alweer! Lokale beroemdheid, ik zeg ‘t u *kuch.
85. Read the entire Bible
86. Visited the White House
87. Killed and prepared an animal for eating
88. Had chickenpox
89. Saved someone’s life
90. Sat on a jury
91. Met someone famous: Stefan Everts tijdens de Carnavalsstoet, Simonneke in de Carrefour en Alex Agnew bijna omvergereden in Antwerpen met Charlotte -mijn blauwe fiets-. Er zijn er vast nog wel, maar ik ben niet zo’n stargazer.
92. Joined a book club
93. Lost a loved one: there are many ways of losing someone.
94. Had a baby
95. Seen the Alamo in person
96. Swam in the Great Salt Lake
97. Been involved in a law suit
98. Owned a cell phone: de eerste was stiekem een stukje buitenaardse technologie, de tweede verstuurde steeds random lege berichten en de derde is rood en leeft nog altijd, wat het belangrijkste is.
99. Been stung by a bee: nog nooit, waardoor ik vrees dat ik er allergisch voor ben. Vandaar dat ik compleet freeze of geheel de andere kant uit ren als ik een bij/wesp zie.
100. Read an entire book in one day: té vaak, ik schat zowat 50% van de gelezen boeken.
Eindresultaat: 48 van de 100 heb ik reeds gedaan of beleefd. Nog nooit zo tevreden geweest van een buis!
Alle lijstjes even buiten beschouwing gelaten, ik kreeg een Sinterklaaspakje uit België van moedertje en vadertje niemand minder dan Sinterklaas! Aanschouw mijn buit:
Piraten zouden jaloers zijn: wonderbrood dat tot Sint-Juttemis (of toch minstens Kerstmis) goedblijft, broodmeel om zélf brood te bakken, 3 potten speculaaspasta en een houten sneeuwmannetje. Tijdens de eerste proefronde werd alles reeds goedgekeurd (behalve dat sneeuwventje, die heb ik toch maar gewoon boven mijn bureau gehangen). Ik vond zelfs de inspiratie om een Lolcat te maken:
Ja ik weet het, de grammatica is eigenlijk te correct, maar mijn vingers weigerden gewoon om het expres verkeerd te typen. Dat gezegd zijnde: ‘kere ne keer were’ voor ‘n een verslag van de gewéldige reis naar Marokko. Schapen, muntthee, cookies, blauwgeverfde huizen en met drie in de taxi, zotte toestanden.
