Break.
‘t Is tijd voor een pauze. Niet in het schrijven, maar wel in het delen. Sharing-overkill. Zoiets.
Tot nader orde.
Over water en blauwe tenen.
Zoals reeds gemeld ging ik tijdens de paasvakantie naar mijn allereerste folkbal. Klein en gezellig was een goede beschrijving. But I wanted more. Na wat rondgesurf bleek er op dinsdag 28 april een boombal te zijn in Gent. Na voorzichtig gepolst te hebben bij I. vond ik zowaar een danspartner in crime (ja, ik vind dat een leuke uitdrukking en gebruik die zoveel als ik wil). Vanuit Leuven (waar ik vandaag trouwens mijn 17e dag stage liep, nog maar drie te gaan -wat ik stiekem erg jammer vind) nam ik de trein (met trouwens een be-la-che-lijk duur treinticket, en te denken dat ik nog niet volle pot moet betalen ook niet) naar de stad waar meer water is dan weg (echt waar!). Aangezien ik nog aan het werken ben aan een belangrijke taak (aren’t they all), ga ik me niet wagen aan een al te uitgebreid verslag. In feite is dat ook niet nodig, want ‘t boombal in De Centrale (prachtige locatie overigens, I heart oude fabriekshallen) is in één woord te beschrijven:
Fantastisch. Geweldig (druk). Gezellig. Sociaal. Vermoeiend. Levensvreugdebrengend.
U mag kiezen uit één van de voorgaande woorden, allen zijn van toepassing. Ik vergeet soms hoe gelukkig dansen me maakt.
‘t Volgende bal vindt bovendien plaats op het Ladeuzeplein in Leuven volgende week donderdag, en laat ik nu geheel en al toevallig op donderdag steeds stage lopen in dat stadje. De week daarna, op 15 mei, komt het boombal zowaar naar mijn eigen voordeur(en)! Of toch bijna, ‘t is in Deurne te doen. Als je denkt dat ik overdrijf, ben je duidelijk nog nooit naar een folkbal geweest.
And now for something completely different: onder het motto ‘laten we eens iets compleets anders ondernemen’, ga ik volgende week dinsdag naar het Brussels Girl Geek Dinner, dat ondanks zijn naam zal doorgaan in Antwerpen. Een kleine voetnoot: er komen meer dan 100 girl geeks naartoe, al dan niet met een sjakosj (lees: ‘n vent die mag meegaan), en ik ken er niemand van. Niemand. ‘k Heb wel een beetje schrik dat ‘k daar wat verlopen ga lopen tussen al die ‘bekende’ blogsters. Misschien moet ik toch maar één van mijn geekier (hoe bedoel je, heb je er andere?) vrienden aansporen om mij te vergezellen. Als ik zeg dat Murielle Scherre komt spreken, dat zal wel voldoende zijn zeker?
En wat hebben we geleerd dit weekend?
Wanneer je op zondagmiddag een Honda Camino (bromfiets klasse A met Klasse) aan de gang loopt i.p.v. trapt (met de gedachte dat je gisternacht wel 15 keer probeerde voordat de motor aansloeg), is het belangrijk dat:
Eén: eenmaal dat de motor vroemvroem zegt, je de gashendel los laat en niet (ik herhaal niet) in een vage supermanbeweging er achter blijft hangen.
Twéé: je de aanloop neemt op een terrein waar veel plaats is (liefst een parking of startbaan van een vlieghaven) en niet (ik herhaal niet) op de klinkers in de achtertuin waarbij de rechte lijn eindigt tegen de buitenmuur van de keuken.
Drié: wanneer je dan toch crasht en je rechter bovenarm en onderrug aanvoelen alsof er een pletwals over heeft gereden en je linkerknie wat geschaafd is, neem dan vooral geen (ik herhaal geen) zware koffer, rugzak en extra zak met een inox emmer mee naar je kot in Antwerpen.
Graag zie ik jullie terug bij de volgende aflevering van ‘Hoe ondergetekende er toch steeds in slaagt om op de meest originele dwaze manieren onderuit te gaan’ .
Again
(Fantasy) lezen is veruit (voor mij dan toch) de meest werkende vorm van escapisme, waar ik me tijdens deze paasvakantie dan ook gretig in heb verloren. En ‘t stemmetje in mijn hoofd dat me vertelt dat ik moet studeren, niet alles uitstellen, er iets van maken? Dat is immer aanwezig, maar de laatste zes jaar klinkt het nogal monotoon en is het eenvoudiger om het geruis te negeren. Ook tijdens de twee weken: stage, Museum van de Natuurwetenschappen (wat een wicked gebouw), lopen (gisteren 30′ met 1′ wandelen, hell yeah), kReon van Theater Zuidpool, verjaardagsfeesje met gezellige mensen, in de zon zitten (gecombineerd met het lezen), folkbal (zo geweldig: over anderhalve week opnieuw), Dollhouse. (today) Uitgebreidheid is not my middle name.
It’s friday.
‘n (rookvrije!) Barak (niet de president), ‘n Palmke in mijn hand, goeie muziek en aangenaam gezelschap. Meer hoeft dat op een vrijdagavond niet te zijn.
Nagel op de kop.
Het woord van de week volgens Taallink:
“Keuzestress
De moderne mens lijdt aan keuzestress. Door het overaanbod van mogelijkheden van vaste denkkaders en tradities is het nu veel complexer dan vroeger om keuzes te maken. Dat kan leiden tot verwarring en verlamming. Zo zou het bijvoorbeeld makkelijker kiezen zijn tussen vijf soorten chocolade dan tussen vijfentwintig soorten. In het eerste geval kopen mensen sneller en zijn ze achteraf tevredener over hun keuze.”
Voeg daar nog een gemiddelde van drie paniekaanvallen per week, gedachtenkronkels die zelfs ik absurd vind en een neiging tot overdrijven en voilà: mijn huidige geestelijke toestand.
Vorige week vond trouwens de Nacht van de Geschiedenis plaats, o.a. in Huis Baeyens. ‘t Verslag volgt, maar volgende foto kan ik gewoon niet langer voor mezelf houden. Zie ook mijn bril! En hoe mijn haren veel korter lijken dan ze eigenlijk zijn!
El Laberinto de los Estudios.
‘t Is weer zo ver. Ik moet zeer binnenkort gaan kiezen wat ik volgend jaar wil gaan studeren. Een master? Een nieuwe bachelor? Een sabbatjaar? Keuze te over en hier een mentaal lijstje van de huidige mogelijkheden.
- Artesis Hogeschool Antwerpen – Bachelor in de beeldende kunsten: Theaterkostuum
Dit is een ontzettend interessante richting..
..MAAR het is een hobbyrichting, heeft een loodzware toelatingsproef en mijn tekenvaardigheid heeft nooit bestaan.
- Universiteit Gent – Bachelor in de Oosterse talen: Arabisch & Hebreeuws
Waanzinnig interessant en bovendien maatschappelijk relevant, ik zou vrijstellingen kunnen aanvragen voor mijn algemene vakken en GENT!
..MAAR ik ben welgeteld 3u17 onderweg van de bushalte hier in Rotem tot aan station Gent-St.-Pieters. Elke week. Twee keer. Hoewel de routeplanner van de Lijn me net verteld dat ik er één keer per zondag en vrijdag in 2u43 kan geraken. Dat is een kwartier vlugger dan nu naar Antwerpen. Frak.
- Universiteit Gent – Master in de EU-studies
Interessant en relevant..
..MAAR ‘t argument afstand is niet meer geldig zeker? Euhm.
- RITS Brussel – Bachelor in de Audiovisuele kunsten: Schrijven
Zie commentaar bij puntje 1, hoewel ik toch nog net iets beter kan schrijven dan tekenen.
- Universiteit Leuven – Master in de Culturele Studies
Richting die goed aansluit bij mijn huidige studies, en meer gericht op het gemakkelijker doorstromen naar een job in de cultuurcentrum..
..MAAR Leuven, eikebah.
- Universiteit Leuven – Master in de Sociale en Culturele Antropologie
Duidelijk anders dan wat ik nu studeer, maar de mens als studieobject: dat kàn alleen maar interessant zijn..
..MAAR Leuven, eikebah.
- Universiteit Antwerpen – Master Theater-en Filmwetenschap
‘t Meest logische vervolg op mijn huidige richting..
..MAAR ik ben op dit moment niet echt gemotiveerd om er mee verder toen. ‘k Heb ook nood aan een change of scenery: Antwerpen is nog steeds ‘t stad, maar mijn omgeving lijkt zo vast te roesten en ‘k krijg er de rillingen van.
- Trinity College, Dublin – Undergraduate in Irish Studies
Dublin. Ierland. Ierse studies. Need I say more?
- University of Iceland – Icelandic studies for foreign students
Reykjavik. Ijsland. Ijslandse studies. Need I say more?
Oké toegegeven, die laatste twee waren stiekem een mopje. Hoewel die laatste twee om de eerste plaats zouden moeten strijden mocht het praktisch mogelijk zijn. Dat terzijde. ‘k Weet wel al een master na master die ik wil doen! Master in Medieval and Renaissance Studies te Leuven. Kwestie van in ieder geval een doel te hebben om naar te streven.
Maar met al deze twijfel wordt het weer infodagen afschuimen om te hopen dat men er nu net datgene vertelt dat me overtuigt om een bepaalde richting te kiezen. Enige hulp is steeds welkom en wordt sterk geapprecieerd. De eerstvolgende infodag is de Masterbeurs in Gent volgende week woensdag! Niet dat ik al weet of ik überhaupt wel een master ga doen volgend jaar, maar Arabisch studeren in Gent.. dat klinkt niet slecht ^^.
Toen het regende.
Nothing mends a broken (insert random body part, preferably soul AND/OR heart) like a song by Antony.
Gezocht: someone to set my heart free, nice to hold when I’m tired. En ik weet dat ik jong ben en nog alle tijd in de wereld zou hebben. Dat laatste is al een contradictie op zich, want met een beetje geluk heb ik nog 60 jaar te gaan, maar als ik zo de frontpage van een willekeurige krant bekijk lijkt de kans groter dat ik op weg naar de les word neergestoken door iemand die denkt dat hij de enige is met problemen op deze wereld of net helemaal niet denkt en maar gewoon iets doet. Kwestie van in één zin 360° van onderwerp te veranderen. Wat niet wegneemt dat ‘k bij tijden zo alleen voel ‘alone in a crowded room’, terwijl ik perfect weet dat met alle waarschijnlijkheid minstens 32896 mensen hetzelfde voelen als mij op hetzelfde moment en dat doorheen de geschiedenis je dat getal wel met enkele honderduizenden, zo niet miljoenen kan vermenigvuldigen. De algehele nutteloosheid van alles wat we doen op deze planeet, die in de enormiteit van het universum zo belangrijk is als een zandkorrel in de woestijn (zie het mooie van deze vergelijking: indien je die ene zandkorrel wegneemt, zou er niets veranderen aan de woestijn, maar ‘t is slechts dankzij elke zandkorrel dat de woestijn gevormd wordt. Wat bedoel je, ongetwijfeld al 6974 keer gebruikt in het verleden?). Eigenlijk zijn we wel een betreurenswaardig ras, we zoeken naar duuzend verschillende manieren om toch maar zin te geven aan dit leven, dat gedoemd is te eindigen in één grote leegte. And I’m scared of the middle place between light and nowhere. I don’t want to be the one left in there.
(Tot zover deze flujo de conciencia. You may proceed.)
Hiaat.
Een week zonder internet op kot en daarvoor enorme drukte met thuiskomen en dat ene wat ik misschien nog meedeel (de grens over waar ik wel of niet over kan en wil bloggen zal worden uitgetest) heeft er voor gezorgd dat dit gedoe even stilviel. Maar geen paniek, want de aliens hebben me terug afgezet aan de achterdeur met de belofte dat ze wel even gaan wegblijven.
Doelstellingen.
Dus zoals eerder al vermeld haalde de teller 108 uniek bekeken films. In een vlaag van tijdelijke ontoerekeningsvatbaarheid zou ‘k bijna (bijna) vergeten dat lezen daar aan de top staat bij favoriete activiteiten. Na even teruggebladerd te hebben blijkt dat ik 38 boeken heb gelezen, maar om één of andere vreemde reden (ik zeg ‘t, die aliens hebben een chip in mijn hersenen achtergelaten) heb ‘k geen rekening gehouden met de gelezen exemplaren van na september. Nu, om eerlijk te zijn heb ik hier in Cádiz ook niet zo bijster veel extra-universitair leesmateriaal verslonden. Zo heb ik ‘n stuk gelezen uit The Chronicles of Narnia, On the Road, Jonathan Strange & Mr. Norrell, ‘n gedichtenbundel van Pablo Neruda, ‘n boek van Isabel Allende en daar stopt het dan ook al. ‘t Kan wel iets te maken hebben met de lees-en schrijfopdrachten van Historia contemporánea de Latinoamérica. Om de verplichte literatuur van Literatura Hispanoamericana die ‘k (diagonaal) gelezen heb niet te vergeten. Maar het zal toch vooral liggen aan het feit dat ik in de Stadsbibliotheek hier gratis DVD’s kan uitlenen en ze niet enkel films, maar ook series als X-Files en The Munsters in hun collectie hebben.
Maar dat was 2008. Ook in 2009 wil ik enkele quota halen met betrekking tot culturele uitspattingen (klinkt fancier dan het is eigenlijk). Wat hoop ik op 31 december 2009 bereikt te hebben?
- 125 films gezien (2.404 films per week)
- 50 boeken gelezen (0.962 boek per week, omdat ik nu eenmaal graag moeilijk doe)
- 10 theatervoorstellingen bijgewoond (elke 5 weken één)
- 26 concerten beleefd (om de twee weken mezelf een beetje dover maken)
- 18 musea/tentoonstellingen bezoeken (oké toegegeven, dat was ‘n beetje een random cijfer)
Denk jij, beste lezer, op een bepaald moment ‘hé, dit zou L. (ik dus, voor de onwetenden onder ons, ‘k betwijfel sterk dat iemand aan mij zou denken met mijn pseudoniem Helena) wel tof vinden, misschien vraag ik haar wel mee’ en je bent niet van plan me m.b.v. snoepjes naar donkere steegjes te lokken, nodig me uit! Life’s too short for doubts! Of eender welk relevant citaat je verkiest.
Daarnaast heb ik nog enkele doelstellingen die tot nu gewoon wat in mijn hoofd ronddwarrelden, maar ‘t is nu wel tijd om ze te delen met de buitenwereld.
- basgitaar leren spelen(nee, ik ben niet ironisch bezig en ja jij cynisch persoon, ik zie je grinnik wel, just wait and see)
- een volwaardig Iets schrijven waar ik zo dicht mogelijk bij 100% tevreden over ben
- zelf een kledingsstuk maken
- (beter) leren tekenen
- mijn verroeste talenkennis weer allemaal shiny maken
- 1 nieuwe taal leren
- mijn B-rijbewijs halen
- reizen: Aga & Gosia bezoeken in Polen, Szilvia & Katalin in Hongarije, onbekende bestemming X
- weekend- of vakantiewerk om alles te financieren
- minder tijd achter mijn pc spenderen
En dat laatste puntje ga ik al meteen toepassen!
