Aangekomen II.

Omdat chronologie toch maar verveeld, wordt het verhaal vervolgd op een iets minder lineaire manier, maar wel op de tonen van El Tattoo del Tigre. Schuin tegenover het gebouw waar ik in woon ligt trouwens een tattoo en piercingshop. De verleiding! (hier hoort een gniffelende blik gericht op de Ouders bij)

We pikken de draad weer op bij de landing in Jerez (goed zo, wat een originele uitdrukking hoor). Toen ik al ietwat bekomen was van de warmte (in het centrum stond een scherm waar 38° op aangegeven stond, en ’t was geen Fahrenheit), zag ik daar toch wel niet..

..mijn eerste Spaanse palmboom! Daar stond ‘ie dan palmig te wezen. Het deed me met een steek in het hart terugdenken aan mijn geliefde Arthur 1, moge hij rusten in vrede.

Als je de naam ‘Jerez de la Frontera’ hoort, lijkt daar een statige luchthaven bij te horen, met een stuk of 150 gates of iets dergelijks. Wat was de realiteit even anders.

Één vliegtuig was geland, het onze. Voor de rest stond er geen enkel en was er geen in aantocht. De hal was zo groot als één helft van de Antwerpse studentenresto (voor zij die er al zijn geweest) met één kofferband. Wat was dat even anders dan gigantisch (voor deze Limburgse boerentrienmeid) Zaventem. Het spande er even om of ik mijn bus wel zou halen, maar uiteindelijk had ik nog 5 minuten over. In al deze gebeurtenissen was er op de achtergrond een ander meisje/jongedame aanwezig, tot op de bus toe. Omdat het toeval in het universum in gevallen in deze zijn grenzen heeft, werd ik aangesproken en jawel: zij was ook een erasmusstudente op weg naar Cádiz, wel van de universiteit van Leuven, maar dat heb ik voor die keer maar over het hoofd gezien, met de klinkende naam Caroline. Na dat eerste awkard gesprek, zoals die steeds zijn, uiteraard GSMnummers uitgewisseld. En ja hoor, daar reden we over de brug naar Cádiz (mijn opmerking: tiens, hier is zoveel water, dat kan toch geen rivier zijn. Dat is misschien een soort meer ofzo? -C. zei: Dat is waarschijnlijk de zee, en dat Cádiz. -Ik weer: Ahja, waarschijnlijk.). In het station werd ik opgewacht door mijn huisbazin A. en haar inwonende Amerikaanse student die weigerde dat C. en ik onze eigen koffers zouden voortsleuren. Op zo’n momenten weet ik wel mijn mond te houden. Dan aangekomen in een Italiaans (juist, dat dacht ik ook) restaurant zat daar toch wel niet Tom zeker, de andere Antwerpse uitwisselingsstudent die toch wel niet toevallig mijn kotgenoot bleek te zijn!

Na de eerste zaken uitgepakt te hebben en wat overlegd met huisbazin A. keerden T. en ik terug naar dat restaurantje om wat te eten. Enkele indrukken die me niet per sé tijdens ’t eten overkwamen, maar niettemin het vermelden waard zijn:

1) Er zijn héél veel palmbomen in de stad Cádiz en omstreken.
2) Tijdens de busrit kwamen we langs een park. Zonder gras.
3) Alles is omheind in Spanje en voorzien van tralies.
4) Tot nu toe heb ik één Engelstalig en één Italiaans liedje gehoord. Voor de rest àlles in het Spaans.
5) Vliegen met een verkoudheid is toch niet echt aan te raden, want de niet-kabouter plop blijft toch nog wel een heel tijdje aanwezig.

Een eerste verkennende wandeling kon uiteraard ook niet ontbreken en mijn voeten proefden zo ook voor de eerste van -waarschijnlijk- vele keren van het Andalusische gedeelte van de Atlantische Oceaan. Dit zag ik gedurende de fijnproeverij van mijn onderste ledematen.

Daarna ging het rustig aan terug naar ons kot/appartement (foto’s zullen nog wel volgen, panikeer niet!), maar niet zonder dat we een bijna Tolkiaanse boom passeerden, die ook niet zou misstaan in een Toro-film (moeha, zie mij met referenties strooien seg).

Dat was het toch uiteindelijk redelijk chronologisch verslag van dag één. Maar we zijn al een dag verder! Vol met bl*te tett’n, tomatrika’s, ‘vale’s en zonneschijn. Kwestie van cliffhangers te creëren hé!

——————————————–

1Arthur was een palmboom die, samen met enkele cactussen, de taak van huisplant had. Jammer genoeg is hij in april overleden.

Dit bericht werd geplaatst in avonturier, Cádiz. Bookmark de permalink .

2 reacties op Aangekomen II.

  1. N zegt:

    Ik ben dol op spanje omdat er geen gras is… het hele land is gewoon hooikoorts-vrij!
    En tralies, daar houden ze — nu ik erover nadenk — ook van :D. Vreemd dat mij dat nooit eerder is opgevallen!

  2. merciless zegt:

    Tsja, jij hebt dan ook niet mijn alziend oog (dat is de rechtse, de linkse weet het niet zo goed altijd)!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s