Chocomelk.

Ik wou deze post beginnen met een spectaculaire reden waarom het wederom zo lang duurde dat ik geen post had getypt. Een eerste mogelijkheid was dat ik gedurende bijna drie weken ontvoerd was door aliens die allerlei proeven waarover ik niet wil praten op me hebben uitgevoerd en ’t onmogelijk was om contact te zoeken met de buitenwereld. Deze versie werd door mezelf echter al in een vroege stage afgevoerd aangezien ik wel mails heb verstuurd, verschenen ben op allerlei andere internetgerelateerde toestanden en de mensen hier in Cádiz me toch elke dag tegenkwamen in de les en in mijn pyjama van Kermit, voor zij die een piso met mij delen. Een oplossing voor deze lacune is het bestaan van een changeling (ook een nieuwe film met mevrouw Jolie, bij deze meld ik ook dat ‘k een hoedje hebt gekocht in ietwat dezelfde stijl, niet omdat het voorkomt in de film die ik toch nog niet heb gezien -zo’n fangirl ben ik nog nét niet- maar wél omdat gewoon té schattig was om te laten staan -bij deze is de fashionista kant van mijn persoonlijkheid ook weer tevreden gesteld-) die al die tijd mijn plaats heeft ingenomen maar mijn paswoord niet wist en dus onmogelijk in mijn plaats iets kon placeren. De gedachte echter dat er een dubbelganger met even flauwe mopjes zou rondlopen op deze aardbol, is iets dat het universum niet zou kunnen verdragen vrees ik. Mogelijkheid nummer twee was dat Cádiz was overgenomen door piraten en we allen gedwongen werden om heelder dagen naar Hans Zimmer te luisteren en Arrr te schreeuwen (iets wat bij nader inzien nog wel dolle pret zou zijn), maar dat kan qua geloofwaardigheid in dezelfde categorie als de aliens geplaatst worden. De enige waarheid is dat er geen echte reden is waarom er geen autobiografische literatuur woorden van ondergetekende de wijde wereld in werden geworpen (kijk die -halve- alliteraties, een letterkundige zou er bijna van kunnen huilen, bijna). Dat is dan ook afgehandeld.

In mijn vorige woordelijke uitspattingen heb ik nogal laten uitschijnen dat Erasmus één groot feest is, Spanje het paradijs en mijn appartament vergelijkbaar met het Alhambra. Embrace yourself voor de teleurstelling: niets is minder waar. De bedoeling was om dit alles via uitgebreide voorbeelden duidelijk te maken, maar ik heb net melk opgewarmd waar ik te veel cola cao poeder heb ondergemengd en met dat achter de kiezen ga ik nu toch wel niet slapen zeker, de anticlimax.

Dit bericht werd geplaatst in avonturier, Cádiz, eigenheid. Bookmark de permalink .

4 reacties op Chocomelk.

  1. Ruth zegt:

    Cola cao kakka en whatever, uw teerbeminde lezers eisen meer verhalen én meer foto’s!

  2. cd zegt:

    Nog niet uitgeslapen? Of verhinderen de aliens dat het vervolg verschijnt?

  3. DD zegt:

    Toch iets wat wij hebben en gij niet :)

  4. hivernale zegt:

    Ik heb lang moeten kijken voordat ik zag wat er ontbrak op die foto. Een boom!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s