2008

Voordat ik bloggewijs begin aan het nieuwe jaar, dien ik nog enkele zaken uit 2008 te vermelden die.. nuja, het vermelden waard zijn. Zo was er een soort kerstdiner met een groepje overgebleven Erasmusstudenten die a) niet teruggevlucht waren naar hun thuisland en b) niet op reis waren doorheen Europa. De mensen die wél gingen reizen in de Oude Wereld reduceerden ons landje tot twee plaatsen: Brugge en Brussel. Om even de zaken te relativeren enkele fun facts: Andalusië, één van de 17 comunidades van Spanje is qua oppervlakte drie maal groter dan België, maar heeft wel 2 miljoen inwoners minder. De provincie Cádiz bestrijkt dan weer ’n 7500 km² met 1 200 000 inwoners, terwijl mijn geliefde Limburg amper de 2500 km² haalt met een trotste 826 000 wereldburgers ter beschikking. Maar dat even geheel terzijde. Voor dat kerstdiner maakte ik dus tiramisu. Als recept raadpleegde ik enkele sites, om uiteindelijk ergens het gemiddelde van al deze bronnen te nemen. Wetenschappelijke bronnenverantwoording is voor mietjes wetenschappers. Als de goedheid zelve die ik bij momenten ben, deel ik gaarne ’t recept met jullie.

Wat moet daar in?

  • 150g witte kristalsuiker
  • 500g mascarponekaas (toen ik hier naar op zoek ging in Spanje, keek iedere winkelbediende me aan of ik niet van België, maar het Andromedastelsel afkomstig was. Uiteindelijk redde de grootste supermarkt me.)
  • 4 eieren
  • Speculaaskoekjes (ik gebruikte er 22 lange, maar enkel omdat ik de rest reeds ervoor had opgegeten en het aanbod aan speculaas redelijk beperkt is hier, het hangt dus van je voorraad en smaak af)
  • Amaretto / Disaronno
  • Een soepbord straffe koffie (in mijn geval Nescafé oploskoffie)
  • 2 à 3 ‘staafjes’ pure chocolade (weeral, bij gebrek aan zin om cacaopoeder te kopen en teveel -hoewel dit relatief is uiteraard, hoe kan je nu te veel chocolade hebben- aan pure chocolade, verwerkte ik dit laatste in mijn versie)

Wat moet ik doen?

  1. Zoek een Poolse kotgenote die na vol medelijden toekijkend hoe jij sukkelend het eerste eigeel van het eiwit scheidt, hetzelfde doet met de rest van de drie eieren, alleen iets handiger. Laat de vier eiwitten nog even apart staan en neem de diepe ronde kom waar diezelfde Poolse deerne toevallig de eigelen in deponeerde ter hand.
  2. Zoek in de keukenkast een handklopper (het mag een andersvalide zijn zoals de onze, waarvan één van de ijzeren bogen gebroken is) en klop de eigelen met de geleidelijk toegevoegde suiker tot een schuimig geheel.
  3. Zoek in je frigo (met vijf mensen een frigorífico delen valt dat op vlak nog best mee, het heeft nog geen L’auberge espagnole achtig niveau bereikt) de mascarpone en meng deze per twee soeplepels aan het verkregen schuimige suikereigeelmengsel totdat de potjes leeg zijn en je Poolse kotgenotes reeds verlangend naar het nu gebroken witte mengsel lonken. Schuif deze kom aan de kant en..
  4. Zoek tussen de keukenrommel de andere kom met de eiwitten. Neem daarop de antieke roestige elektrische klopper (of een fancier keukenapparaat) in je rechterhand voor de rechtshandigen, de kom stevig vastgeklemd tussen je linkerarm en buik en combineer de twee op de meest logische wijze (don’t be a smartass) totdat het eiwit stijf is. Het mijne doorstond de ikhoudekombovenmijnhoofd-test (uiteraard nadat ik dit eerst heel voorzichtig voor-probeerde boven een andere kom).
  5. Zoek een spatel en meng voorzichtig het eiwit met het ondertussen van de kant geschoven suikermascarponeëigeelmengsel. Proficiat, je bent klaar met het moeilijkste gedeelte.
  6. Zoek een kom of schotel (ik gebruikte een glazen, rechthoekige ovenschotel) waarin je de tiramisu wil maken. Ondertussen heb je uiteraard de koffie reeds gezet en in een soepbord gegoten om te laten afkoelen. Hier giet je dan een hoeveelheid X Amaretto bij (’n tweetal soeplepels of 5 ml lijkt een algemene consensus te zijn, maar dat zijn dan ook mietjes), naar eigen gevoel.
  7. Zoek je innerlijke sterkte om de drang te beheersen om niet onmiddellijk de speculaas in het stijfeiwitsuikermascarponeëigeelmengsel te dopen en alles te verorberen. Dompel daarentegen de koekjes (de hoeveelheid hangt af van de grootte van je schotel/kom) één voor één kort onder in de lauwe koffie en schik ze op de bodem van de kom, in de lengte volgens de zebrapadregel (één koekje, één opening zo groot als de breedte van een koekje, één koekje, enzoverder). Smeer het mengsel over de koekjes totdat ze ruim bedekt zijn en begin dan aan de volgende laag koekjes. Ga zo door totdat de koekjes of het mengsel op zijn/is, maar zorg er steeds voor dat je met een laag mengsel eindigt.
  8. Zoek het scherpste mes in de lade (hiphoi voor taalhumor), snij de chocolade in zo klein mogelijk schilfers en strooi ze *niet* over je schotel tiramisu. Doe dit pas nadat je schotel minstens vier à vijf uur in de frigo heeft gestaan en er nog iets van overblijft.

Met een beetje geluk (echt, een heel klein beetje is genoeg, aangezien dit een vrij eenvoudig nagerecht is, alleen uitkijken met die eiwittest) krijg je het volgende resultaat:

Maar er werd niet alleen gefeest en gegeten tijdens de kerstvakantie hoor. Op 21 december (niet toevallig de eerste dag van de winter) ging ik zwemmen in mijn geliefde Atlantische Oceaan. Foto’s of het is niet gebeurd hoor ik daar iemand zeggen?

Na zo’n verfrissende duik werd er uiteraard gefrisbeed en totaal onspontane springfoto’s genomen.

Mijn sportieve zelf beperkt zich hier echter niet tot het occasionele gezwem, maar doet ook aan Oriëntaalse dans. Zo was er een soort intern optredentje met alle groepen voor elkaar. Aangezien ik geen foto’s van mezelf kan nemen als ik meedans en nog -bijna- niemand vertrouw met mijn relatief nieuwe camera, zal u ’t moeten doen met de groepsfoto, genomen door een persoon die duidelijk geen idee had van kadrering.

Maar ik heb veel te vroeg les morgen, en dus volgen de Avonturen in Marokko de volgende keer!

Dit bericht werd geplaatst in avonturier, Cádiz. Bookmark de permalink .

2 reacties op 2008

  1. Ruth zegt:

    De gemiddelde leeftijd is duidelijk niet zo jong bij de Oriëntaalse dans? :) En hee hallo, wij eisen meer blogposten!

  2. hivernale zegt:

    Ik ben inderdaad de jongste en aan die blogposten wordt gewerkt, maar de aliens willen me maar niet met rust laten!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s